Een mannelijke cliënt was in zijn meest recente vorig leven een vrouw; Emily Samson die leefde van 1875 tot 1941.

Begin scéne:
Ze heeft een soort pijpenkrul in haar haar en pofmouwtjes. Ze draagt een cremekleurige jurk en heeft donkere schoenen. Ze ziet er verzorgd uit.
Emily staat op een pier aan de haven van Reykjavik. Het is 1913 en ze is 38 jaar.  Ze heeft een hooghartige blik. Haar gezicht is smal en haar blonde haar hangt om haar gezicht heen.

Haar man is gestorven op zee. Hij was visser. Ze heeft geen kinderen.

Volgende scéne 12 jaar oud, in 1887.

Ze is in haar ouderlijk huis op haar kamer aan het spelen met poppen. Ze heeft een lievelingspop die pijpenkrullen heeft en van porcelein is. De ogen zijn glazig  en ze heeft haar poppen gekregen van haar moeder.

Emily voelt zich alleen en eenzaam. Ze is niet echt blij.
Ze voelt zich niet serieus genomen en haar moeder is vaak boos op haar.
Boos omdat Emily niet naar haar luistert. Haar moeder is ook streng.
Haar vader is overleden, en net als haar man op zee gestorven tijdens zijn werk als visser.
Dit is nu 2 jaar geleden. De relatie met haar vader was goed. Hij begreep haar wel.
De relatie met moeder is nooit goed geweest.
Emily heeft een beste vriendin maar ze mag van haar moeder niet meer met haar spelen omdat het meisje een slechte invloed op haar zou hebben.

Er zijn geen huisdieren. van moeder mag dit niet.
Emily gaat naar school maar vind het daar niet leuk, De leraar is streng en ook daar wordt zij niet begrepen.

Volgende scéne:  63 jaar oud in 1938

Ze is nu 63 jaar oud en ze woont alleen. Ze heeft geen kinderen gekregen en voelt zich nog steeds eenzaam en niet fijn.

Ze heeft een goede vriendin die een paar straten verderop woont en ze zien elkaar regelmatig. Dan voelt ze zich goed en begrepen. De vriendin is ook  haar man kwijt en begrijpt haar. De vriendin heet Theodora.
Ze heeft geen huisdier maar heeft wel een hond gehad die al jong overleed wil geen nieuw huisdier omdat ze zich niet wil hechten.
Op haar gezicht heeft ze lelijke dikke bobbels. Ze is er niet gelukkig mee.

De stervenscëne: 1941 en 66 jaar oud

Emily is stervende aan de tumoren in haar gezicht die pijnlijk zijn.
Haar vriendin Theodora is bij haar.

Na bespreking:

wat heeft de Cliënt van dit leven gekeerd?

Het leerde hem dat hij zijn tijd niet moet verspillen en niet moet blijven hangen in zelfmedelijden. Het zegt hem dat je meer moet doen met je leven en liefde moet geven naar anderen ipv koud en hoogharig naar buiten zijn.

Deze cliënt werd aangeraden een LBL sessie te doen om zo meer inzichten te verkrijgen over de reden waarom hij als ziel voor dit leven koos en wat hij ervan wilde leren. Ook kan de cliënt dan kijken of er zielsverwanten van toen een  rol in zijn leven nu spelen.